Jest to kolejny film z tej dosyć popularnej serii anime, bo już trzeci z rzędu.
Tym razem (znowu?) przenosimy się do Seireitei ponieważ znów się tam dzieje. ...więcej
Rok wydania:: 1988 Czas trwania: 93 min Tytuły alternatywne: 火垂るの墓, Grave of the Fireflies, Hotaru no Haka, Grobowiec Świetlików Gatunki: Dramat, Okruchy życia, Wojskowe/Wojenne
"Potężny", "poruszający" i "świetny" są słowami najczęściej używanymi przez ludzi opisujących filmy, ale ten film jest jednym z niewielu które naprawde zasłużyły na nie. Roger Ebert, ledwie znany jako nadmierny wychwalacz jakiegokolwiek filmu, nazwał Grobowiec Świetlików "jednym z najlepszych filmów wojennych jaki kiedykolwiek został stworzony" i daleki od hiperboli, to jest dokładnie ten poziom pochwały, na który zasługuje ten film.
Film ten jest jednocześnie alegorią ludzkich uczuć i cichego spojrzenia na dwójkę dzieci złapanych w marginesowe skutki wojny. Grave of the Fireflies jest jednym z najboleśniejszych i wstrząsających filmów jakie kiedykolwiek chcieli byście zobaczyć, animowany czy jakikolwiek inny. W wielu przypadkach, fakt że jest to anime, daje nam proste akcje i sceny , piękno i niewinność, które nie powinny mieć miejsca, co innego tworzenie bohaterów doświadczających surowej i bolesnej wojennej rzeczywistości.
Grobowiec Świetlików mimo, iż został wyprodukowany przez Studio Ghibli, studio Pana Hayao Miyazakiego, nie jest wytworem Miyazakiego, co widać w samym filmie. Został on wyreżyserowany przez Isao Takahate, innego mistrza ze studia Ghibli, który jest specjalistą w personalnej skali i maleńkim detalu, styl wizualny może wydawać się znajomy, ale Kiki Delivery Service to nie jest, więc powinieneś / powinnaś się odpowiednio przygotować zanim zaczniesz oglądać tę produkcję. W filmie tym zdarzają się momenty dodające otuchy, przedstawiające proste piękno w najgorszych sytuacjach dla ludzkiego ducha, ale pomimo tego nigdy nie ucieka do nieokrzesanej tragedii albo melodramatu, to opowieść o dwójce dzieci stających w obliczu przeciwności losu i wolno padających ofiarą gospodarza ludzkich słabości takich jak: podejrzenie, uprzedzenie i duma, jest on bardzo tragiczny od początku do końca.
W pierwszej chwili niektórzy mogą pomyśleć że Grave of the Fireflies jest antyamerykańską propagandą. Jednak w gruncie rzeczy jest to coś zupełnie przeciwnego. Pomimo, że dzieci padają ofiarą trudności wywołanych przez wojnę, żaden Amerykanin nie został ukazany i w ogóle rzadko o nich wspominają. Ten film powinien zostać przez nas odebrany jako metafora Japonii z czasów II Wojny Światowej, która była zbyt dumna i uparta by przyznać się do porażki albo zaakceptować pomoc.
Podobnie może zostać odebrany jako potępienie dumy. Historia oparta została na autobiograficznej powieści napisanej przez człowieka, który przeżył wojnę w swoim kraju, ale którego młodsza siostra umarła z głodu gdy była pod jego opieką. Na tym poziomie to mógł być rodzaj katharsis, surowo przedstawiający rezultat niechęci Seita by zwrócić się z prośbą o pomoc albo uciec się do kradzieży by zdobyć pożywienie, co niestety sprawiło, że jego żal zaczął go niszczyć, przez tą decyzję - coś takiego nigdy nie zdarzyło się prawdziwej osobie.
Metafory i symbolizm na bok, wróg w tej produkcji został przedstawiony jako rodzaj ludzkich słabości, które pochodzą z wojny, a nawet mogą ją wywołać: duma, podejrzenie, które spada na dwójkę dzieci próbujących przeżyć we własnym kraju i uprzedzenie, jakie ukazało się w zdrowym chłopcu, który nie chciał walczyć.
Nade wszystko wrogiem w tej historii jest wojna - nigdy nie widzisz bitwy albo wojska, ale dostrzegasz tragiczne skutki wojny na równinach, wsiach nawet daleko odsuniętych od frontu. Grobowiec Świetlików ukazuje nam losy ludności cywilnej Japonii podczas wojny - niewiele takich filmów zrobiono i żaden nie został zrobiony tak dobrze jak ten. Ponadto daje sobie radę z ukazaniem w tak bolesny i realistyczny, wciąż lekceważący sposób znaczenia. A nawet jest czasem zbyt bolesny by oglądać dalej, ale tak samo trudny by oderwać się od niego. Cały film jest animowany - ktokolwiek myśli sobie, że film animowany nie jest w stanie ukazać realistycznej opowieści, która wpłynie na nas w tak znaczący sposób, nigdy nie oglądał tego filmu i powinien go obejrzeć.
Grave of the Fireflies jest arcydziełem, czystym wizualnym kunsztem - animacja jest niezwykle płynna i realistyczna, po prostu oglądając codzienne życie animowane w tym filmie udzieliło mi ono nowego upodobania do anime jako formy artystycznej. Naprawdę spróbujcie obejrzeć animacje w kilku scenach i na pewno będziecie zaskoczeni. Sztuka nie jest spektakularna, ale jest dobrze skończona i ma trochę stary wręcz wymodelowany styl, który dobrze pasuje. W końcu jest to film ze Studia Ghibli, więc nie ma żadnych niespodzianek jeśli chodzi o character design, gdyż nie przypomina on żadnych z poprzednich produkcji tego studia.
W końcu czas przejść do gry aktorów, który (w końcu w Japonii) jest niezwykle dobry. Setsuko w szczególności zagrała jedną z najbardziej przekonywających ról dla dziecka, jaką kiedykolwiek zobaczyłem i jest całkowicie wiarygodna, jak na swój wiek - ani zbyt słodka ani zbyt jasno wysławiająca się. Dzwięk wypełniony został partyturą orkiestrową dostarczając ściszonych głosów, bez jakiegokolwiek nasilania.
Grobowiec Świetlików jest dotkliwym i niezwykle pełnym cierpienia filmem. Mimo wszystko film ten jest bezpośredni, uczuciowy, prowokuje wręcz do myślenia i jest na prawdę wart obejrzenia, ale upewnij się czy jesteś gotowa/y by go obejrzeć nim go włączysz. :)
Moja ocena końcowa 10/10
Jest to kolejny film z tej dosyć popularnej serii anime, bo już trzeci z rzędu.
Tym razem (znowu?) przenosimy się do Seireitei ponieważ znów się tam dzieje.
